သံသရာ ကမ်းကပ်
သံသရာ ကမ်းကပ်
လှမ်းတက်ရခက်တယ်
ဆိုေပမယ့်
သင့်ေြခတစ်လှမ်း….
လက်ကမ်းေပးမယ့်
လက်ေတွက
သူ.. ငါ.. ကွဲြပား
ြခားနားြခင်းမရှိတဲ့
ပရဟိတ အေနွးစိတ်ေတွနဲ့
ရွှံထဲ.. ဗွက်ထဲ..
ဒုက္ခသည်များရှိရာ
ေဖးကူထူမ သိပ်တိုတဲ့
လူ့ဘ၀မှာ…
ဒုက္ခမရဏကို
ပစ်မထားဘဲ
အတူမှျေ၀ခံစားနိုင်ေြကာင်း ြပသြကရေအာင်။
ညှိုးနွမ်းေြခာက်ေသွ့ေနြပီးသား
သစ်ပင်အိုနဲ့တူတဲ့ လူ့ဘ၀များရှိရာ နာဂစ်ဆိုတဲ့ မုန်တိုင်းယန္တယားြကီး က ထုိသစ်ပင်အိုေတွကိုဘဲ
အြမစ်ကဆွဲလှန်ပစ်ခဲ့တယ်။
ကျွန်ေတာ်တို့ဘ၀ေတွ
အရင်ထဲက မေနေပျာ်ခဲ့ပါဘူး။ စားဖို့ေသာက်ဖို့နဲ့ လူ့ေလာကမှာ ေြခေထာက် နှစ်ေချာင်း မားမားမတ်မတ်ရှိေနဖို့ကိုပဲ
အသက်ရှင်ေနရတာပါ။ အခုဒီဘ၀ေလးကိုဘဲ “လှူိင်းြကက်ဖ”လို့ေခါ်တဲ့ လှူိင်းလံုးေတွက ပင်လယ်ဖက်ဆီမှ
တစ်လှုိင်း၊ ြမစ်၀ဖက်ဆီမှ တစ်သွယ် ၀င်ေရာက်တွန်းချလို့ အသိုက်ေတွလဲ ကွဲခဲ့ရပါြပီ။ ရင်နဲ့ဖွားခဲ့ရတဲ့
ေသွးရင်းသားရင်း၊ ဘ၀ခရီးြကမ်းကို အတူတူြဖတ်ေနြကရတဲ့ ဇနီးမယား၊ လင်ေယာကျာင်္း၊ တစ်အူတံုဆင်း
ညီရင်းအကို ေမာင်နှမေတွ၊ ြကည့်စမ်းပါ…. ၀ိညာဉ်မဲ့သွားတဲ့ သူတို့ရဲ့ခန္တာေတွ မျက်စိစံုမှိတ်၊
ရှိလက်စအင်အားေလးနဲ့ပဲ ေရထဲေမျာကာ မသာချရေပါ့။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ငံုြကည့်မိလို့လည်း မသတီဖို့ အချိန်မရှိ၊ သူများကို ြကည့်မိလို့လည်း
အကုသိုလ်စိတ်မရှိ၊ အကုန်လံုး လူရိုင်းလိုလို၊ တာဇံလိုလိုနဲ့ ငိုေြကွးဖို့ေတာင် ဆွံ့အသွားခဲ့ရြပီ။
အုန်းသီး၊ အုန်းရည်၊ ဆန်မှုိတက်နဲ့ ထမင်းတစ်နပ်ြဖစ်ခဲ့ရရင် ဘ၀ဟာ ြကီးလှ တဲ့ ကုသိုလ်တဲ့လား၊
မိုးေပါ်က ကျလာတဲ့ PH7 နဲ့ ဘီစကစ်၊ ေခါက်ဆွဲေြခာက်တို့ကို တုတ်ဆွဲ၊ ဒါးဆွဲ မြဖစ်ရ ေအာင်
ေ၀ြခမ်းကာ မျက်ရည်လည်ရေပါ့။ သံသရာကမ်းကပ်ရာ လှမ်းတာေပါ့……။
နာဂစ်ေြကာင့်
ြမို့ြပနဲ့ ေကျးရွာ ေရစက်ဆံုခဲ့ရတယ်ဆိုရင် ြမို့ြပက ဂရုဏာရှင်များက ေကျးရွာ၊ဇနပုဒ်
အလှမ်းေ၀းလွန်းလှတဲ့ဆီက ေ၀ဒနာသည်များရှိရာကို ေရာက်ဖူးခဲ့ရြပီ။ စာနာတတ််ခဲ့ရြပီ။ လူြဖစ်ရတဲ့ဒုက္ခကို
နားလည်ခဲ့ရြပီ။ ေကာက်ရိုးမီးလို ဟုန်းကနဲထေတာက်ြပီး ြငိမ်သက်ကာ ြပီးဆံုးသွားမဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ေြကာင်း
သိခဲ့ ရြပီ။ တကယ့်ကို ရင်နာစရာဘ၀များ ြပန်လည်ထူေထာင်ေရး နှစ်ရှည်လများ မဟာစီမံကိန်းချရမှာပါ။ လမ်းပန်း ဆက်သွယ်ေရး အဆင်ေြပေချာေမွ့မှုေပါ်မူတည်ြပီး
demand နဲ့ supply ကစကားေြပာပါတယ်။
အာဏာရှိမယ်၊
စကားေပါက်ေရာက်မယ် ဆိုရင်ြဖင့် ေမာ်ေတာ်ခပ်လတ်လတ် ၁စီးတန်သည်၊ ၂စီး တန်သည်ကို ထားရှိေစလိုပါသည်။
ကယ်ဆယ်ေရး ရိက္ခာပစ္စည်းမှသည် ြပန်လည်ထူေထာင်ေရးအထိ အကူအညီ ေပးလိုြကသည့် ေစတနာရှင်များအတွက်
ထိေရာက်လို့ပါ။ disaster ေဒသေတွမှာ ဆက်သွယ်ေရးလွယ်ကူြပီး အလှူရှင်ေတွ သွားေရာက်လိုသည့်ေဒသအထိ
ပို့ေဆာင်ေပးနိုင်ဖို့ပါ။ အလှူရှင်ေတွက ြမို့ကထွက်ြပီး ကားနဲ့လာ၊ ြပီးမှ ေမာ်ေတာငှား၊
ထိုအေသးစားေမာ်ေတာ်(ေခါ်)ပဲ့ေထာင်ကလည်း တစ်စီးငှားလှျင် ေငွကျပ် ၃၀၀၀၀၀န်းကျင်နဲ့ သွားလိုသည့်ခရီးအနီးအေ၀းကိုလိုက်၍
ဓါတ်ဆီပါေပးရတာပါ။ ဒီေတာ့ တစ်လေကျာ်အချိန် အထိ အ၀တ်အစား၊ စားနပ်ရိက္ခာနဲ့ ေဆး၀ါးကလွဲလို့
ေထွေထွထူးထူး သယ်မသွားနိုင်ပါဘူး။ သွားရတယ် ဆိုရာ ၀ယ် ပစ္စည်းတန်ချိန်၊ လိုက်ပါတဲ့ လူအေရအတွက်ေပါ်မူတည်ြပီး
ပဲ့ေထာင်စီးရတာလည်း ရင်တထိတ်ထိတ်နဲ့ပါ။ ရာသီဥတုဆိုး၀ါးြပီး မိုးြကီးေလြကီးတုိက်ခဲ့ရင်
အလှူရှင်ေတွအတွက်လည်း တကယ့် မလွယ်ေြကာပါ။ ခုဆို မိုး၀င်လာြပီြဖစ်လို့ ေဒသေ၀း သွားနိုင်တဲ့လူ
အေရအတွက်လည်း အနည်းငယ်ေတာ့ ကျဆင်းစ ြပုလာပါြပီ။
ကျွန်ေတာ်တို့သွားခဲ့တဲ့
ေဒးဒရဲအလွန် ြမစ်၀ကရွာေလးရွာြဖစ်တဲ့ ေညာင်လန်း၊ လိပ်ကျွန်း၊ ဥတို၊ ေရတွင်းကုန်း(ပင်လယ်၀အနီး)
စတဲ့ရွာေတွဆိုရင် ခုချိန်ထိ ထမင်းနပ်မှန်ဖို့ အလှျူရှင်ေတွ ေမှျာ်ရတုန်းပါ။ မိုးရွာစ
ြပုလာေတာ့ တပတ်၊ ဆယ်ရက်မှာ ၃ခါေလာက်ေတာ့ အလှျူရြကပါတယ်တဲ့။ ဆီလိုအေပါက်ရှာြပီး အြပစ်
တင်ချင်ေနတာေတာ့ မဟုတ်ပါဘူး။ အေပါက်ေတွဘယ်ေလာက် များေနလဲဆိုတာ စာဖတ်သူတို့လည်း သိြပီး
သားပါ။ တစ်ရွာလံုးေပါင်းမှ အိမ်နှစ်အိမ်ပဲ ကျန်တဲ့ရွာနဲ့။ အားကိုးစရာမဲ့သွားတဲ့ မိအိုဖအိုေတွနဲ့
အိမ်ရယ်လို့သာ ေခါ်ေနရတဲ့ အမိုးအကာေလးေတွ လုပ်ထားတဲ့ေနရာေလးမှာ မိသားစု ေလးငါးစုေပါင်းြပီး
ေနြကရတဲ့ေနရာေတွပါ။ အမိုးအတွက် တာလပတ် ဖျင်ထည်ေတွေတာ့အလံုအေလာက်မဟုတ်ေပမဲ့ အနည်းငယ်စီရြကရှာပါသတဲ့။
ဒန်အိုး ဒန်ခွက် နဲ့ ေဆး၀ါးအနည်းငယ်လည်း တချို့ရွာေတွမှာ ရြကပါတယ်တဲ့။ ကျွန်ေတာ် ဉာဏ်ပုစွာနဲ့
စဉ်းစားမိပါ တယ်။ ထိုေ၀းလံတဲ့ ရွာေတွ၊ ေဒသေတွမှာ ဆက်သွယ်ေဆာင်ရွက်ေရးသေဘာမျိုး ြဖစ်ေစ၊
အချက်အလက် စုေဆာင်းြဖန့်ေ၀မှုမျိုးြဖစ်ေစ၊ လိုအပ်ချက် အေကာင်အထည်ေဖါ်ေဆာင်ေပးေရးသေဘာမျိုး
ြဖစ်ေစ၊ အမာခံအဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ေလာက် ထားနိုင်ဘို့ရာ မြဖစ်နိုင်ဘူးလားလို့။ ထိုအဖွဲ့မှတဆင့်
ြမို့ေပါ်ကို လှမ်းဆက်သွယ်မှုမျိုုး ရရှိနိုင် ေအာင် စီစဉ်ရင်ေတာ့ အတိုင်းထက်အလွန်ေပ့ါဗျာ။
ြမို့ေပါ်က
စီစဉ်ေပးနိုင်မယ့် ေရယာဉ်အြကီးစားမျိုးနဲ့ တစ်ပတ် တစ်ေခါက်နှုန်းေလာက် တည်ေဆာက် ေရးအတွက်လိုတဲ့
ေမှျာတိုင်၊ ၀ါးလံုး၊ အမိုးအကာအမျိုးေတွကို ထိုရွာအဖွဲ့ေတွနဲ့ ချိတ်ဆက်ြပီး ေပးပို့နိုင်တာေပါ့။
စီးပွားေရး ဘယ်လိုြပန်လုပ်မလဲလုိ့ ေမးြကည့်တဲ့အခါ ေြကာင်အအြဖစ်ြပီး ခပ်ဆိုင်းဆိုင်းဘဲေြဖြကပါတယ်။
ရွာမှာ အလုပ်လုပ်ချင်ရင်ေတာင် လုပ်ငန်းရှင်မရှိေတာ့တဲ့အြဖစ်ပါတဲ့။ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ကျွဲေတွ၊
နွားေတွနဲ့ တတ်နိုင်သူ ေတွက လယ်ြပန်လုပ်နိုင်ေအာင် ြကိုးစားြကေပမဲ့ “မိိျုးစပါးေတွကလည်း ေရနဲ့အကုန်ပါသွားြပီ၊ ဒီေကာင်ေတွ ကိုယ်တုိင်က စားကျက်ရှားြပီး ချိေနြပီြဖစ်လို့
ထန်ကုန်ခိုင်းလို့ရ သံုး၊ေလးလပါ” တဲ့။ ြမို့တက် ကူလီလုပ်မယ် ဆိုေတာ့လည်း အကိုတို့ြမင်ခဲ့တဲ့အတိုင်း
ေဒးဒရဲ ြမို့ေပါ်ေရာက်ေအာင်သွားဖို့က ၄နာရီေလာက် ေမာ်ေတာ်စီး ရမှာတဲ့ေလ။ ဘယ်မှာလဲ လမ်းစရိတ်။
သူတို့ထက်ဦး ေအာင် ကျွန်ေတာ်ပဲ သက်ြပင်းြကိုချလိုက်ပါတယ်။ ဘယ်လိုသံသရာြကီးလည်း ေပါ့ေနာ်…။
ပဲ့ေထာင်ေပါ်ကေန
ဟာ…. လယ်ကွင်းေတွက စိမ်းေနပါလားလို့ ေရရွတ်တဲ့အခါ လမ်းြပက စပါးခင်း ေတွေတာ့မဟုတ်ဘူး
ြမက်ပင်ေတွပါတဲ့။ ေလှကျန်၊ ပုိက်ကျန်သူေတွက ငါးေထာင်ေနြကတာကိုလည်း ြမင်ခဲ့ရ ပါတယ်။
လူငှားမတတ်နိုင်လုိ့ ခေလး၊ မိန်းမ မကျန် ကွန်ချေနြကတယ်။ ဘယ်လိုလဲ အမိများလားဆိုေတာ့….
“တစ်ေနကုန်ဆိုရင် ၀မ်းစာေလာက်ေတာ့ ရပါတယ်”တဲ့။ ကျွန်ေတာ်တို့ေဈးထဲက ငါးေတွ၊ ပုဇွန်ေတွ
ဘယ်ကများ လာြကပါလိမ့်…. ။
မျက်လံုးထဲမှာ ေသွးရူးေသွးတမ်းနဲ့ ေမှာင်ေမှာင်မဲမဲ
ေလြကီးမိုးြကီးထဲ မိသားစုေတွ ေသွးရူးေသွးတမ်း ထွက်ေြပးကာ ေသကုန်ြကပံု၊ တစ်ေကျာင်းတည်းရှိတဲ့
ေကျာင်း၀င်းထဲ ေြပး၀င်ပုန်းြကရာ ထိုေကျာင်းေရာ လူေတွ ပါ ေရထဲ၊ ေလထဲ အကုန်ပါသွားပံု၊
ေရလွတ်တဲ့ သစ်ပင်အဖျားမှာ ေရာက်ေနြကတဲ့ သက်ြကီး ရွယ်အိုေတွ ေလဒဏ်၊ မိုးဒဏ်ကို မခံနိုင်ေတာ့လို့
အသက်ေပျာက်သွားကာ ေရထဲြပုတ်ကျပံုေတွ၊ ဖက်တွယ်လို့ရတဲ့ သစ်ပင် သစ်ကိုင်းမှာ တွယ်တက်ကာ
အသက်ရှင်လွတ်ေြမာက်လာခဲ့ေပမဲ့ တစ်ကုိယ်လံုး တုန်ရင်ေပါက်ြပဲြပီး အ၀တ်ဗလာ ြဖစ်ေနရှာတဲ့
ေယာကျာင်္း၊ မိန်းမေတွ၊ ကိုယ့်ေြမ၊ ကိုယ့်ယာစွန့်ြပီး တစ်ြခားရွာကို ေြပးေတာ့ တစ်ြခားရွာက
ကိုယ့်ထက်အဆမတန် ဆိုးေနလို့ ြပန်ေြပးလာရပံုေတွ၊ ဒုက္ခ သုက္ခများြကားက အမှန်လား၊ အမှားလား
ေမးခွန်း များ ေရာက်ြဖစ်ေအာင် ေရာက်လာလို့ ကိုယ့်ဘ၀ကို ေြကာင်အအ ြဖစ်ရပံုေတွ….။
ပံုေတွ…. ပံုေတွ … ပံုေတွ …. နာဂစ်က
အရုပ်ဆိုးအကျည်းတန် စိတ်ဒဏ်ရာ အနာတရနဲ့ မလှမပေတာ့ မယ့် သံသရာပန်းချီးကားချပ်ြကီး တစ်ချပ်လို
ချဆွဲြပသွားခဲ့တယ်။ ဒါမှ တကယ့် realism အစစ်ကွလို့
ေနာက်ဆံုး ြကံုးေအာ်သွားေသးလားေတာ့ မသိပါ။ ကျွန်တာ်တို့အဖို့ သံသရာကမ်းကပ်…. လှမ်းတက်ရခက်တယ်
ဆိုေပမဲ့ တကယ်ကိုနဖူးေတွ့ ဒူးေတွ့ ြကံုခဲ့ရပါြပီ။
မင်းသစ်တည်
၉.၆.၂၀၀၈
စာြကွင်း ။ ။ အေ၀းဆံုးြဖစ်တဲ့ ေရတွင်းကုန်းရွာက ပင်လယ်၀နဲ့ သိပ်မေ၀းေတာ့သလို
ေဒးဒရဲ ြမို့ေပါ်က ေန ပဲ့ေထာင်နဲ့ ေရာက်ြပန်ခရီး သွားမယ်ဆိုရင်ေတာင်
ြကာြမင့်ချိန် အနည်းဆံုး ၅နာရီ ေလာက်ခရီးရှိ
ပါတယ်။
ရွာအမည် ။ ။ ေညာင်လန်း
အိမ်ေြခ ။ ။ ၇၅လံုးခန့်ရှိခဲ့ရာ
၂လံုးသာ အေကာင်းကျန်
လူဦးေရ ။ ။ ၂၉၀ေလာက်ရှိခဲ့ရာ
၃၈ဦး ေသဆံုးခဲ့ပါတယ်။
ရွာအမည်။ ။ လိပ်ကျွန်း
အိမ်ေြခ ။ ။ အိမ်ေြခ၁၆၀ခန့်
လူဦးေရ း း လူဦးေရ
၅၆၀ေလာက်ရှိခဲ့ရာ ၆၂ဦးေသဆံုးခဲ့ပါတယ်။
ရွာအမည်။ ။ ဥတို
အိမ်ေြခ ။ ။ အိမ်ေြခ
၁၂၆ခန့်
လူဦးေရ ။ ။ လူဦးေရ
၄၀၀ ေကျာ်ခန့်ရှိခဲ့ရာ ၇၆ဦး ေသဆံုးခဲ့ပါတယ်
ရွာအမည်။ ။ ေရတွင်းကုန်း
အိမ်ေြခ ။ ။ အိမ်ေြခများတဲ့
ရွာလတ်ပိုင်း
လူဦးေရ ။ ။ လူဦးေရ
၁၀၀၀ ေကျာ်ရှိခဲ့ရာ ၁၀၀ ေကျာ်ခန့် ေသဆံုးခဲ့ပါတယ်။
