မီးဆိုတာက ကျေနာ်တို့ ြမန်မာနိုင်ငံသားေတွ အငမ်းမရ ေတာင့်တေနေပမယ့် စိတ်ရှိမှလာ။ ေပါ်တခါ ေပျာက် တာရှည် ကာလ ြကာလှတဲ့ ြမန်မာ့ လှျပ်စစ်မီးကို မီးလို့ ေြပာတာပါ။ အဲဒီ လှျပ်စစ်မီးဒုက္ခနဲ့ အတူ
ရာသီလိုက် ချိန်ခါကိုက် ေနွကုန်မိုးဦးကျ ြမန်မာြပည်မှာ ေြမွကိုက်ခံရတဲ့ ဒုက္ခေတွ အေြကာင်း ကိုယ်ေတွ့ေတွနဲ့ စာေရးသူတို့ ေနာက်လာမယ့် ေနာင်လာ ေနာက်သားေတွ အတွက် အမှတ်တရ ြဖစ်စရာ ၂၀၁၀ ခုနှစ် ရန်ကုန်က ြမန်မာနိုင်ငံသား တချုိ့ေတာ့ အဲသလို ေဟာသလို မယံုနိုင်စရာ ြဖစ်ခဲ့တယ်လို့ မှတ်တမ်းကို ယူကျုံးမရ ေြကကွဲ နာကျည်းစွာြဖင့် ယခု စာကို စီရပါတယ်။
ေြကကွဲစရာ အေြကာင်းေလးေတွ ြဖစ်ပံုက ၇နှစ်ခွဲ ကျေနာ့်သား ဆီက စ တာပါ။ ဒါေပမယ့် ေြကကွဲစရာအေြကာင်း ေလးေတွက ြပီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းေလးက အမျုိးမည်မသိ ေြမွ တေကာင်ရဲ့ ကိုက်ြခင်းကို ခံလိုက်ရတဲ့ ကျေနာ့်သားေလးနဲ့ တိုက်ရိုက် ပတ်သက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ြပီးခဲ့တဲ့ တရက်ညေန ၆ နာရီေကျာ် ေမှာင်စြပုချိန် ေလာက်မှာ ကျေနာ့် သားေလးရဲ့ ေြခသူြကွယ်ေလးကို ဘယ်လို အဆိပ်ရှိမှန်း မသိတဲ့ ေြမွတေကာင်က ကိုက်လိုက် ပါတယ်။ လူြကီးေတွလည်း အနားမှာရှိေတာ့ ကိုက်တဲ့ အဲဒီေြမွ ေသးေသးေလးကို လိုက်ဖမ်းဖို့ လုပ်ပါတယ်။ ဒါေပမယ့် ရုတ်ြခည်း ြဖစ်တဲ့ ြဖစ်စဉ်ေလးမှာ မီးမလာ ေမှာင်မိုက်စြပုေနတဲ့ အိမ်ေရှ့ ကြပင်နားက ြခံုေတွ အုတ်ကျုိးေတွြကားကို ေြမွေလး ဝင်ေြပးသွားပါတယ်။ အမျုိးမည် မေြပာြပတတ်တဲ့ အဲဒီေြမွေပါက်စ ေလး ကိုက်သွားတဲ့ ဒါဏ်ရာ၊ ေသွးစ ေလး နှစ်ေနရာက ထွက်ေနတဲ့ သားေလးကို ြကည့်ရင်း ကျေနာ့် စိတ်ေတွ အပူြကီး ပူပါတယ်။ စိတ်ပူချက်များ မျက်စိထဲ မီးဝင်းဝင်း ေတာက်တယ်လို့ တချုိ့ တင်စား ေြပာတတ်တာကို သတိရ လိုက်မိတယ်။ စိတ်ေတွ ပူထူြပီး သားေလးကို ချက်ချင်းေပွ့ပိုက် ......... သူငယ်ချင်း တေယာက် ေမာင်းလာတဲ့ ကားကလည်း အဲဒီအချိန် အနားမှာ ေရာက်ေနတာနဲ့ အကူအညီေတာင်းြပီ ေဒသန္တရ ေဆးရံုရှိရာ အားချင်းပဲ ကျေနာ်သွားပါတယ်။
ေမှာင်ေမှာင်မဲမဲ ြမို့သစ်လမ်းေတွြကား ကားမီးေရာင်ေလးနဲ့ ရှာြပီး တိုက်နယ် ေဆးရံုရှိရာဆီ ေရာက်ပါတယ်။ ေဆးရံုကလည်း ညပိုင်းြဖစ်ေပမယ့် ဆရာဝန် သူနာြပု အဆင်သင့်် ရှိေနပါတယ်။ မီးမလာရှာတဲ့ အဲဒီ ေဆးရံုမှာလည်း အင်ဗာတာ မီးေချာင်းေလးနဲ့ တီဗီွေတာင် ဖွင့်ထားပါတယ်။ ချက်ချင်းပဲ လူနာကေလးကို ေသွးေဖါက်ြပီး အဆိပ်ြပင်းေြမွ ဟုတ်မဟုတ် စစ်ပါတယ်။ ကျေနာ် ေကျနပ်ပါတယ်။ ေဆးရံုဆိုတာ တခါမှ မေရာက်ဖူးတာမို့ သူတကာ ေြပာသလို တချုိ့ေတွ ေြပာသလို ေဆးရံုဆိုတာ ဗလာဟင်းလင်း မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီ ေဆးရံုေလးက သိပ်စိတ်မပူဖုိ့ ဒါေပမယ့်လည်း အမည်မသိ ေြမွမို့ သိပ်ြပီး ေပါ့ဆဖို့လည်း မြဖစ်ဘူးလို့ မှာြပီး ေဆးရံုြကီးတခုဆီကို အခုချက်ချင်း သွားဖို့ ညွှန်ြကားပါတယ်။
ဆင်းရဲရှာေသာ လူတကာတို့ အားကိုးအားထားြပုရာ စံြပေဆးရံုြကီးကိုလည်း ေရာက်ေရာ ဆရာဝန် ဆရာမ ေတွက ကေလးကို တချက် ြကည့်ြပီး ဝယ်ေပးရမယ့် ေဆးစာရင်းကို ေရးေပးပါတယ်။ ေအာက်ထပ်က ေဆးဆိုင်မှာ သွားဝယ်ေပးပါတဲ့။
အဲဒါနဲ့ ငိုယိုေနတဲ့ သားေလးကို ထားခဲ့ရြပီး၊ အေပါ်ဆံုးထပ်ကေန ေအာက်ဆံုးထပ်ဆီ ေလှခါးကေန ကေသာကေမျာ ေြပးဆင်းရပါတယ်။ ဓါတ်ေလှခါး ရှိေပမယ့် လူနာနဲ့ ဆရာဝန်များ အတွက်သာလို့ ဆိုင်းဘုတ် ချိတ်ထားတာမို့ အေြပးပဲ ေလှခါးက ဆင်းခဲ့ပါတယ်။ ေဆးရံုကို ေရာက်လာတုန်းက ေြခေထာက်မှာ ြကိုးစည်းထားတဲ့ သားေလးကို လက်တွန်းလှည်းနဲ့ အေပါ်ဆံုးထပ်ကို လိုက်ပို့ခဲ့စဉ်တုန်းက ဓါတ်ေလှခါး စီးြပီး တက်ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့် လိုက်ပို့ြပီး အေပါ်ထပ်လည်း ေရာက်ေရာ ဓါတ်ေလှခါး ေမာင်းသမားက ဓါတ်ေလှခါး ေမာင်းခ ဆိုြပီး သံုးရာ ေတာင်းပါတယ်။ ကျေနာ်လည်း ပိုက်ဆံ ငါးရာကို ဓါတ်ေလှခါး သမားနဲ့ လက်တွန်းလှည်း လိုက်ပို့သူ နှစ်ဦးအတွက် ေပးခဲ့ပါတယ်။ သူတို့ ဝန်ထမ်းေတွ ခမျာ ဒါမျုိးမှ မရရင် ဘာနဲ့ သွားစားမလဲေပါ့။ ေဆးဝါး ဆိုတာေတာင် မရှိတဲ့ ေဆးရံုမှာ ေဆးရံု ဝန်ထမ်းေတွ ဒီလိုမှ မလုပ်စားရင် ဘာနဲ့ ထမင်းသွားစားပါမလဲ။ နားလည် ေပးလိုက်ရပါတယ်။
ေဆးရံုေအာက်ထပ်မှာ ေရာင်းေနတဲ့ အြပင်ေဆးဆိုင်ကိုလည်း ေရာက်ေရာ မှာလိုက်တဲ့ ေဆးေတွအထဲက တမျုိးက မရှိဘူးတဲ့။ ေဆးရံုဝင်း အြပင်ဘက်တန်းမှာ ေဆးဆိုင်တန်းြကီး ရှိတယ်တဲ့။ အဲဒီမှာ သွားဝယ်ပါ ဆိုြပီး ေဆးစာမှာ လိုတဲ့ ေဆးအမျုိး အမည်ကို ြခစ်ေပးြပီး ထပ်ဝယ်ခိုင်းြပန်ပါေရာ။ အြပင်ေဆးဆိုင် ေတွကို အဲဒီစာြပြပီး ဒီေဆး ရှိလားလို့ ကျေနာ် လိုက်ေမးတာ ဆိုင်တိုင်းနီးပါးက ေခါင်းခါပါတယ်။ တချုိ့က အဲဒီပစ္စည်းက ြပတ်ေနတယ်ဗျ။ ရှာဖို့ မလွယ်ဘူးလို့ ေြဖပါတယ်။ ကျေနာ် စိတ်ေတွ ေယာက်ယက်ခတ်ေနပါတယ်။ သားေလးကို ေြမွဆိပ်ရှိမရှိ ဘာမှ မစစ်ရေသးဘူး ။ အဲဒီေဆးကို ရမှ စစ်ေပးမှာဆိုေတာ့ ေခါင်းမီးေတာက်ြပီး အရူးမီးဝိုင်းသလို တဆိုင်ြပီး တဆိုင် အေြပး ဝင်ေမးပါတယ်။ ေနာက်ဆံုး တဆိုင် ေရာက်ေတာ့မှ သူက အဲဒီဟာ ရှားရှားပါးပါး တခုပဲ ကျန်ပါေတာ့တယ်တဲ့ ဒါေတာင် မှာလိုက်တဲ့ ဖိုက်စီစီ မရှိဘဲ တဆယ်စီစီပဲ ရှိပါတယ်တဲ့။ ကျေနာ်က ေဆးဝါးဆိုလို့ ပါရာစီတေမာလ် ေတာင် မေပါင်းတတ်သူမို့ ဆရာဝန် လက်ေရးနဲ့ ေရးေပးလိုက်တဲ့ ေဆးစာက ဘာကို ေရးထားမှန်း တကယ်ကို မဖတ်တတ်တာပါ။
ေနာက်ဆံုး ေဆးဆိုင်က ထုတ်ေပးတဲ့ တခုထဲေသာ လက်ကျန် အေရးြကီးပစ္စည်း အသက်ကယ်မယ့် ေဆးပစ္စည်းက ဘာမှတ်တယ် ထင်လဲဗျာ........ဖန် ေဆးထိုးြပွန်ပါ ခင်ဗျာ။ ကျပ် သံုးရာသာ ေပးရတဲ့ ေဆးထိုးြပွန်ပါ ခင်ဗျား။ ပလတ်စတစ်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ေဆးထိုးအပ်ေတွ တခါသံုး ေဆးထိုးြပွန်ေတွချည်း သံုးေနေတာ့တာမို့ အဲဒီ ဖန် ေဆးထိုးြပွှန်ေတွ မလာေတာ့ဘူးလို့ ဆိုပါတယ်။ ရှားပါး ကုန်ြပီလို့လည်း ေြပာပါတယ်။ ဒါေပမယ့်လည်းဗျာ အခုလို ေြမွကိုက်ခံရတဲ့ လူနာကို ေဆးစစ်ဖို့ရာ အဲဒီ ဖန်နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ေဆးထိုးြပွန်နဲ့ ေသွးေဖါက်ြပီးမှ ဘယ် နှစ်မိနစ်အတွင်း ေသွးခဲ မခဲ ြကည့်ြပီး အဆိပ်ြပင်း ေြမွ ဟုတ်မဟုတ် စစ်ေဆးရတယ် ဆိုတာကို သိလိုက်ရတဲ့ အခါကျ ကျေနာ် နိုင်ငံနဲ့ချီ ေတွးမိြပီး အေတာ်ကို စိတ်မေကာင်း ြဖစ်မိပါတယ်။ ဘယ့်နှယ်ဗျာ။ တကယ် ြပည်သူလူထု လူရာေထာင်ချီအတွက် ဖွင့်လှစ်ထားတဲ့ ေဆးရံုြကီး ြဖစ်ြပီး ေဆးထိုးအပ် တေချာင်းေတာင် မရှိေအာင် ဆင်းရဲရှာပါလား ........လို့ ...။ ဒီေလာက် သယံဇာတေတွ ေပါတဲ့ြပည်၊ သဘာဝ ဓါတ်ေငွ့ေတွ အလျံအပယ် ထွက်တဲ့နိုင်ငံ၊ တနှစ်တနှစ် နိုင်ငံြခားေငွ သန်းေပါင်း ရာ၊ ေထာင်ချီြပီး ရေနတဲ့ နိုင်ငံမှာ ေငွ ကျပ်ကေလး သံုးရာသာ တန်တဲ့ ဖန်ေဆးထိုးြပွန်ေလး တခုေတာင် မရှိတဲ့ ေဆးရံုြကီးေတွ ရှိေနပါလားလို့ ယူကျုံးမရ ြဖစ်မိတယ်။
အေရးေပါ် ေရာက်လာတဲ့ ေြမွဆိုးကိုက် လူနာေရာက်လာရင် သူတို့ ဘယ်လို ေြဖရှင်းပါလိမ့်မလဲလို့ စိတ်ေတွပူြပီး ေဆးရံုေပါ် ကေသာ ကေမျာနဲ့ ြပန် အေြပးတက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဆရာဝန်မေလးေတွကို ေတွ့ေတာ့ ေဆးထိုးအပ် တေချာင်းသာ ရခဲ့တဲ့ အေြကာင်း ေြပာြပြပီး ြဖစ်သလို လုပ်ေပး ေဆးစစ်ေပးဖို့ ေတာင်းပန် ရပါေတာ့တယ်။
အဲဒါနဲ့ သားငယ်ေလးကို ေသွးေဖါက်ြပီး စစ်ေဆးရာမှာ ေသွးက ချက်ချင်းခဲ သွားတဲ့အတွက် သားငယ်ေလးမှာ အဆိပ်ြပင်းတဲ့ ေြမွကိုက်ခံရတာ မြဖစ်နိုင်ဘူးလို့ နည်းနည်းစိတ်ပူ သက်သာရပါတယ်။ သူတို့ ေနရာချေပးတဲ့ သံခုတင် ေသးေသး သံေချး အထပ်ထပ်ေလး ေပါ်မှာ သားေလးကို ထိုင်ခိုင်းြပီး အိပ်ရာခင်း မပါ။ ေခါင်းအံုးမပါ အကီင်္ျ ကိုယ်ပါနဲ့ ကမန်းကတန်း ေဆးရံု ေရာက်လာတဲ့ ကျေနာ်တို့ သားအဖ ြခင်ေတာထဲမှာ တညေတာ့ ဒုက္ခခံေပဦးေတာ့ ဆိုြပီး စိတ်မသက်မသာနဲ့ ေဘးဘီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်ြကည့်မိပါတယ်။ ေဆးရံု ေရာက်နှင့်ြပီးြဖစ်တဲ့ ကေလး မိဘေတွ များစွာကို ေတွ့ရပါတယ်။ ေရာဂါ အမျုိးမျုိးနဲ့ ညိုးငယ်ေနြကတဲ့ ကေလး ေလးေတွ နံေဘးက မိဘေတွကို အကဲခတ် ေလ့လာြကည့်မိပါတယ်၊ သူတို့ မျက်နှာေလးေတွ အားလံုးက ညိုးေရာ် အားငယ်ေနြကတာ ချည်းပါပဲ။ ဆင်းရဲလို့ ေငွေြကး မတတ်နိုင်လို့သာ ဒီလို ြပည်သူ့ ေဆးရံုဆိုတဲ့ ကိုယ့်ေဆး ကိုယ်ဝယ် ကုရတဲ့ ေဆးရံုကို လာကုြကတာပါ။ အများစုက ဆင်းရဲြကရှာ သူေတွမှန်း သူတို့ အသံုးအေဆာင် အဝတ်အစားေတွကို ြကည့်ယံုနဲ့ သိနိုင်ပါတယ်။ သူတို့ေတွကို တဦးစီ လိုက်ြကည့်ြပီး သူတို့ ဘဝေတွကို ကိုယ်ချင်းစာ ေတွးေနမိပါတယ်။ ဦးဆံုး ကျေနာ်တို့ ကုတင်ေလး ေြခရင်းမှာ ရှိတဲ့ မိသားစုေလးကို ြကည့်မိပါတယ်။ ကေလးေလးက သံုးနှစ်ေလာက်ရှိတဲ့ မိန်းကေလး လူနာပါ။ သူ့ေဝဒနာက ရုတ်ြခည်ထထြပီး တက် တတ်တဲ့ ေရာဂါပါ။ အခုေလးတင် ကေလးမေလးက ြပံုးြပံုးရယ်ရယ်နဲ့ ေဆာ့ေနပါတယ်။ သူ့အေဖနဲ့ သူ့အေမကလည်း ကေလးေလးကို တချိန်လံုး မျက်ေတာင် မခတ် ေစာင့်ြကည့်ေနပါတယ်။ ြကည့်ရင်း ြကည့်ရင်း ကေလး ေလးက မျက်ြဖူလန်တက် ေြခလက်ေတွ ေကာက်ေကွးြပီး တက် ေတာ့တာပါပဲ။ ဟဲ့ ဟဲ့ ေြခချုိး လက်ကိုချုိး လှျာ မကိုက်မိေစနဲ့ ပါးစပ်ြဖဲထားလို့ သူတို့ လင်မယား အတိုင်ေဖါက်ညီညီ ဖေအက သမီးေလးကို ချီ အေမလုပ်သူက ေြခလက်ေတွကို ဆွဲဆန့်ြပီး အေရးေပါ် ကုတင် ဆရာဝန်ေတွ ရှိတဲ့ အခန်းေရှ့ကို ေအာ်ြပီး ေြပးေတာ့တာပါပဲ။ ဆရာမတို့ေရ သမီးေလး တက်ြပန်ြပီဗျာ လုပ်ြကပါအံုး “ကျေနာ်လည်း သားေလး ကုတင်မှာ ထုိင်ေနရင်း အဲဒီ မိသားစု ဘဝကို ဂရုဏာသက်စွာနဲ့ ေစာင့်ြကည့်မိြပန်ပါတယ်။ ကေလးမေလးဟာ ဆယ်မိနစ် နီးပါး တခါေလာက် တခွီးခွီးနဲ့ တက် တက်ေနတာကို အင်မတန် သနားစရာ ေတွ့ရပါတယ်။ မီးသတ်သမား တဦးြဖစ်တဲ့ ကေလး အေဖဟာ အဲဒီည တညလံုး တေမှးမှ မေမှးပဲ သူ့သမီးေလးကို စိုးရိမ်စွာ ေစာင့်ြကည့်ေနတာကို ေတွ့ရေတာ့ သူ့ရဲ့ ဖခင်စိတ်ကို အထူးချီးကျူးမိသလို ဆင်းရဲလှတဲ့ သူတို့ ဘဝေလးကို ြကည့်ြပီးေတာ့လည်း သနားမိပါတယ်။
ေနာက် မိသားစု တစုကေတာ့ လသား အရွယ် ကေလးငယ်ေလးပါ ။ ဘာေရာဂါနဲ့ လာတက်တယ် ဆိုတာေတာ့ မသိရပါဘူး။ အြမဲလိုလို မှိန်းြပီး အိပ်ေနတဲ့ ကေလးငယ်ေလး ပံုစံကေတာ့ အားအင် ချိနဲ့ ေနပံုရပါတယ်။ ဘာေရာဂါလဲ ဆိုတာ မေမးြဖစ်ခဲ့ပါ။ သူတို့ ကျေတာ့ မိသားစု အင်အားေတာင့်တယ် ထင်ပါရဲ့၊ လူနာေစာင့် မိခင် ဖခင်အြပင် အေဒါ်ရယ် တူေလးေတွရယ်ပါ လာအိပ် ေစာင့်ြကပါတယ်။ ြကမ်းြပင် ကွန်ကရစ် သံမံသလင်းေပါ်မှာ သင်ြဖူးယက်ဖျာ အစုတ်အြပဲေလး ခင်းြပီး ေအးစက်စက် ြကမ်းြပင်ကို မမှုပဲ စန့်စန့်ြကီးေတွအိပ်ေနရှာတာ သနားစရာပါပဲ။ သူတို့ ြခံုထားတဲ့ ြခံုေစာင် ညစ်ေပေပ နွမ်းဖတ်ဖတ် အစုတ်အြပဲေလးေတွ ြကားက ြပူထွက်ေနတဲ့ သူတို့ ေြခဖ၀ါး ြကမ်းြကမ်းြကီးေတွ အသားမာ မဲမဲြကီးေတွ အမာရွတ် အထပ်ထပ် ေတွကို ြကည့်ြခင်းအားြဖင့် သူတို့ မိသားစု ဟာလည်းပဲ ပင်ပန်းြခင်း ြကီးစွာနဲ့ အသက်ေမွး ေနရသူေတွမှန်း သိသာ ေနေစပါတယ်။ ေနရာ မလပ် လိုက်ကိုက်ေနတဲ့ ြခင်ေတွကလည်း ေဆးရံုလို့ေတာင် မထင်ရေအာင် တဝီဝီ အံုခဲေနပါတယ်။ ကျေနာ်လည်း သားငယ်ကို ြခင်မကိုက်ရေအာင် ြခင်ယပ်ေပးေနရင်း ညဉ့်အချိန် ေဆးရံုဝင်း ြမင်ြမင်သမှျဆီ မျက်လံုးကစား ေလ့လာမိပါတယ်။ အေတာ် များများေသာ မိဘေတွ မအိပ်ြကပါဘူး။ ကေလးေတွ မျက်နှာကို စိုးရိမ်တြကီးနဲ့ ေစာင့်ြကည့်ေနြကတာ များပါတယ်။ ြပူးေြကာင်ေနေသာ မျက်ဝန်း မှုံမှုံြကီးေတွနဲ့ အိပ်ချင်စိတ်ကို ေဖျာက်ရင်း ြခင်ယပ် ေပးေနသူ များပါတယ်။
ေနာက်ထပ် ကျေနာ့် ကုတင် တခုတင်ေကျာ်က ကေလးလူနာေလး ကျေတာ့ ၆ လသား အရွယ် ကေလးငယ်ေလးပါ။ သူ့ခမျာေလး ကေတာ့ အေတာ့်ကို သနား ဂရုဏာသက်စရာပါ။ သူေလးဟာ ေမွးလာကတည်းက ေြခတဖက် နဲ့ လက်နှစ်ဖက် စလံုး ငံုးတိုေလးသာ ပါလာြပီး ေြခတဖက်သာ အေကာင်း ပကတိပါလာတဲ့ သနားစဖွယ် မျက်နှာေလးနဲ့ ကေလးငယ်ေလးပါ။ လသား ကေလးေလးလို့ မထင်ရေအာင် မျက်နှာချုိလှေပမယ့် သူ့ကို ြမင်သူတိုင်းက သနား ဂရုဏာ သက်ရေစပါတယ်။ သူ့ခမျာ တဖက်လည်း မလှည့်နိုင်ရှာ ဘာမှ ကို မလုပ်နိုင်ရှာ ချထားသလိုေန သူ့အေမ ေကျွးသမှျကိုစားြပီး မျက်လံုးေလး ြပူးကျယ်ကျယ်နဲ့ ြမင်သမှျ လိုက်ြကည့် ေနရှာပါတယ်။ သူ့အေမက သူ့နံေဘးက ခံုတန်း တိုတိုေလးေပါ် ခါးတေဇာင်းတင်ြပီး ြဖစ်သလို ငိုက်ေနရှာပါတယ်။ အပူသည် တဦးလို့ လူ မေြပာလည်း သိနိုင်မယ့် ကေလးအေမ ဟာ ပိန်လှီြပီး အရိုးေပါ် အေရတင် မျက်တွင်း ေဟာက်ပက်နဲ့ ဆံပင်နီေြကာင်ေြကာင် သနားစဖွယ်ပါ။ ညဉ့်နက်ပိုင်း ေရာက်သည့်တုိင် ငိုက်လိုက် နိုးလိုက် ေြခတဖက်သာ ရှိတဲ့ သူ့သားေလးကို ြခင်မကိုက်ေအာင် ပူအိုက်တာေလး သက်သာေအာင် ယပ်ဟပ်ေပးလိုက် အနှီးပါးအစုတ်ေလး ြခံုေပးလိုက် လုပ်ေနတဲ့ သူမကို တညေနလံုး ကျေနာ် အကဲခတ် ေနခဲ့ပါတယ်။ သတိြပုမိတာ တခုက ကေလး အေမဟာ အြပင်လည်း မသွား ဘာမှလည်း ထုတ် စားတာ မေတွ့ရတာပါပဲ။ ဆရာမေတွ round လှည့်တဲ့ ညတချိန် အြပီး နာ့စ်မ တေယာက်က ချာ့ဒ် မှတ်တမ်းကို လှန်ေလှာရင်း အဲဒီကေလး အေမကို ေြပာပါတယ်။ ကေလးေလးဟာ ဒီေလာက် တပတ်ေကျာ် လာတာေတာင် ေပါင်ချိန် မတိုးဘူး ဘာမှ မေကျွးဘူးလားလို့ ေမးပါတယ်။ ကေလး အေမြပန်ေြဖတဲ့ စကားလံုးက ကျေနာ့်ရင်ကို နင့်သွားေစပါတယ်။ ကေလး ေလးကို နို့ကလဲွလို့ ကျမ ဘာမှ မတိုက်နိုင်ဘူး ဆရာမ။ ဘာမှလည်း မေကျွးနိုင်ဘူး။ သူမ ဆက်မေြပာရက်တဲ့ ေနာက်ဆက်တွဲ တခုကို ကျေနာ် အလိုလို နားလည်လိုက်ပါတယ်။ သူမ ကေလး အေမကိုယ်တိုင်လည်း ထမင်းကို နပ်မှန်ေအာင် မစားနိုင်ဘူး ဆိုတာ ထင်ဟပ်တဲ့ သူ့အေြဖ အြပင် ဘာရှိဦးမှာလည်း။
ဒါနဲ့ပဲ အဲဒီ တကုတင်ေကျာ်က ကေလး အေမ ရှိရာဆီ ကျေနာ်သွားြပီး သတင်းေမးြကည့်ပါတယ်။ ကျေနာ့်မှာ ပါလာတဲ့ ဘီစကစ်ထုပ်ေလး ေပးြပီး ကေလးေလးကို ခွံ့ေစပါတယ်။ သူတို့ သားအမိဟာ မေကွးတိုင်း မင်းလှြမို့နယ်ထဲက ရွာတရွာမှာ ေနပါတယ်တဲ့။ ကိုယ်အဂင်္ါ မစံုတဲ့ ကေလးေလးကို ေမွးြပီး အခုလို ငါးလ သား အရွယ်ေရာက်မှ ကိုယ်ပူဖျားနာ ြဖစ်လာပါတယ်တဲ့ ။ တိုက်နယ် ေဆးရံုမှာ မကုနိုင် ေဆးဖိုး မတတ်နိုင်တဲ့ အတွက် အခု ေဆးရံုကို ေရာက်လာတာပါ။ လာတုန်းကေတာ့ လင်မယား နှစ်ေယာက်ပါ။ ေဆးရံုေရာက်ြပီး ငါးရက်ေလာက်ြကာတဲ့ အထိ ကေလး က မသက်သာလို့ သူတို့ ပါလာတဲ့ ေငွေလးလည်း ကုန်။ ေဆးဖိုးလည်း မတတ်နိုင် စားစရိတ်လည်း မရှိေတာ့ပါဘူးတဲ့။ သူ့ ေယာကင်္ျားက မင်းလှ ရွာကိုြပန်ြပီး ေငွရှာမယ်လို့ ြပန်သွားပါတယ်တဲ့။ အခုဆို ြပန်မလာတာ ရက်သတ္တပတ် များစွာရှိေနြပီလို့ ဆိုပါတယ်။ ဘာမှသတင်း မြကား အဆက်သွယ်လည်း မရ။ ေဆးရံုက ေကျွးသမှျေလး အနီးအနား ရှိတဲ့ လူေကျွးေမွးသမှျေလးနဲ့ အသက်ဆက် ေနရရှာြပီး ေဆးရံုက ေပးဆင်းရင်ေတာင် ြပန်စရာ လမ်းစရိတ် မရှိရှာသူ မိသားစုပါ။ ကျေနာ်ေပးတဲ့ ဘီစကွတ်မုန့်ေလး စားြပီး သူ့အြဖစ်ကို ရင်နင့်စွာနဲ့ နားေထာင်ေနတုန်း ကေလး လူနာေဆာင်ထဲကို အူယား ဖားယားလူတစု ေြပးဝင်လာပါတယ်။
ေရှ့ဆံုးက လူက ဆရာမ ဆရာမ မေပွးကိုက်တယ် ထင်တယ် လုပ်ပါအံုး လုပ်ပါအံုးလို့ ေအာ်လာပါတယ်။ ေပွ့ချီ မတင်လာတဲ့ လှည်း အစုတ်ေလးေပါ်ကေန သံကုတင်ေပါ် မ တင် အြပီး ကျေနာ်လည်း အေြပးအလွှား သွားြကည့်မိလိုက်ပါတယ်။ အသက် ၁၁ နှစ်ေလာက် ကေလးမေလး တဦးပါ။ ညစ်ေပ စုတ်ြပတ်ေနတဲ့ ရှင်မီးအကျီ အြပဲေလးကို ဝတ်ထားပါတယ်။ အဲဒီ အကင်္ျီေလးမှာလည်း ေသွးကွက်ေတွနဲ့ အြပည့်ပါ။ သူ့အေမ ြဖစ်ဟန်တူသူ မိန်းမြကီးမှာလည် း သမီးနဲ့အြပိုင် ညစ်ေပ စုတ်ြပတ်ေနပါတယ်။ သူတို့ သားအမိ တေတွခမျာ ေခါင်းလိမ်းဆီ တို့ အုန်းဆီတို့ကို ေမွးကတည်းက မလူးလိမ်းဖူးတဲ့ဟန် ဆံနွယ် ေသွ့ေြခာက် နီကျင်ကျင်ေတွက သရုပ်ြပ ေနပါတယ်။ ေြခဗလာ ဖိနပ်မပါနဲ့ အထွတ် အထွတ် ထေအာင် အသားမာေတွ တက်ေနရှာတဲ့ အဲဒီ ကေလးမေလးရဲ့ ေြခသူြကွယ်ကို ေြမွေပွး အေကာင်ြကီးြကီး တေကာင်က ကိုက်လိုက်လို့ ေသွး ပွက်ပွက် အန်ြပီး အခု ေဆးရံုကို ေရာက်လာပါတယ်။ သူတို့ ေနထိုင်ရာ ေလးေထာင့်ကန် စိုက်ေမွးေကျးရွာ တိုက်နယ် ေဆးခန်းက ေြမွှဆိပ်ေြဖေဆး ထိုးေပးလိုက်တယ် ဆိုေပမယ့် မကျွမ်းကျင်တဲ့ သူနာြပုလက်ရာ ြဖစ်မှန် လက်ေမာင်းက အကျိတ်လံုး ေဆးထိုးရာြကီးေတွက သက်ေသပါ။ ေသွးေြကာထဲကို ေဆးမေရာက်ပဲ ေမှာင်ေမှာင်မဲမဲနဲ့ ြမင်ရာ ထိုးလွှတ်လိုက်ရတဲ့ ပံုပါ။
သူတို့သား အမိမှာလည်း ပိုက်ဆံ လံုလံုေလာက်ေလာက် ပါလာဟန် မတူ။ ကျေနာ် စိတ်ပူပါတယ်။ ကေလး မေလးအတွက် ေသွးေဖါက်စစ်ဖို့ ဆရာဝန်ေတွ ြပင်ြကပါြပီ၊ အဲဒီမှာတင် ြပသနာက စ။ ဖန်ေဆးထိုးြပွန် လိုတယ် သူတို့ကေတာ့ အဂင်္လိပ်လို ေြပာတာေပါ့။ သူနာြပုေတွက ြပန်ေြပာတယ် ေစာေစာက ေြမွကိုက်လူနာ ကေလး အေဖေတာ့ လိုက်ဝယ်တာ ဘယ်မှာမှ မရခဲ့ဘူး ။ အခု သူတို့ဟာ တေချာင်းပဲ ရှိတယ်။ အဲဒါနဲ့ပဲ စစ်မှ ရမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာ လူတဦးရဲ့ အသက်ဟာ အေရးြကီး အချိန်ပါ။ ေသွးေဖါက်စစ်ြပီး လိုအပ်မယ့် အဆိပ်ေြဖေဆးကို အချိန်မှီ မထိုးေပးနိုင်ရင် အဲဒီကေလးမေလး အန္တရာယ် ရှိပါတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ ကျေနာ် ရှားရှားပါးပါး ဝယ်လာခဲ့ရတဲ့ တေချာင်းထဲေသာ ဖန်ြပွန်ေလးနဲ့ ေသွးေဖါက်စစ်ေဆး လိုက်ရာမှာ အင်မတန် အဆိပ်ြပင်းတဲ့ ေြမွဆိုး တေကာင် ကိုက်တာခံရမှန်း ေဖါ်ထုတ်သိရှိြပီး ချက်ချင်းပဲ အဆိပ်ေြဖေဆး ထိုးဖို့ ြပင်ြကပါတယ်။ ကေလး မေလးကေတာ့ ေသွးေတွ တပွက်ပွက် အန်ေနဆဲပါ။ ပါးစပ်ကလည်း အေမ အေမနဲ့ တ ေနြပီး အိပ်ချင်ေနြပီ။ အေမ ။ အိပ်ချင်တယ် နာတယ် စသြဖင့် ထင်ရာေတွ ေအာ်ေနပါြပီ။ ဆရာဝန်ေတွက အေရးေပါ် အခန်းကို ပို့ဖို့ ေဆးစာေရးြပီး ချက်ချင်းပဲ အေရးေပါ် အခန်းကို သွားေစပါတယ်။ ကျေနာ်တို့ ေနတဲ့ ကေလး အေဆာင်မှာ အေရးေပါ် ေစာင့်ြကည့်ရေလာက်ေအာင် ေဝဒနာ ြပင်းထန်တဲ့ ကေလးေတွ မရှိဘူး ထင်ပါတယ်။ ဒါနဲ့ ကျေနာ်လည်း ေြမွကိုက်ခံရတဲ့ လူနာ ကေလးရဲ့ အေမဆီ အသာသွားြပီး ကျေနာ့်သားေလး ေဆးကုဖို့ ညီတေယာက်ဆီက ဆွဲလာတဲ့ ပိုက်ဆံ တေသာင်း ေလာက်ပါမယ့် တထပ်ကို ဘုရင့်ေနာင် ေဖါင်ဖျက်ကိန်း သေဘာပိုက်ြပီး ေနာက်မှ အေြကွးတင် တင်ေပ့ေစေလလို့ ဆံုးြဖတ်ကာ အသာ ထိုးေပးလိုက်ပါတယ်။ ေဆးကုနိုင်ပါေစလို့ ရည်စူးြပီးေတာ့ေပါ့ သူမမှာ ပိုက်ဆံ မပါလာ ရှာဘူးေလ။
ြဖစ်စဉ်ေလးက သူမတို့ ေနတဲ့ ရပ်ကွက်ဟာ မီး အြမဲလိုလို ပျက်ေနတတ်ပါတယ်တဲ့။ ဒီကေန့ ညေနပိုင်းမှာ အိမ်အတွက် ဟင်းချက်ဖို့ဆီ မရှိေတာ့လို့ တေန့လုပ်မှ တေန့စား ရတဲ့ လခေလးနဲ့ ေမှာင်ရီတေယာ ေလးမှာ သမီးငယ်ေလးကို တုတ်တေချာင်းေပးြပီး ဆီသွားဝယ်ခိုင်းပါတယ်တဲ့။ ေဈးဆိုင်အသွား လမ်းေပါ်မှာ ေြမွအေကာင် ြကီးြကီးတေကာင်က စူးကနဲ ဝင်ကိုက်သွားြပီး ေခွလဲသွားတာကို အတူပါတဲ့ အမငယ် တေယာက်က ြမင်ြပီး နီးစပ်ရာဆီ ေအာ်ဟစ် အကူညီေတာင်းြပီး အခုလို ေဆးရံုကို ေရာက်လာတာပါတဲ့။ သူ့ အသက်ရှင်မယ် မရှင်ဘူး မေသချာပါ။ ကျေနာ့် သားေလးေတာ့ အသက်ရှင်ပါတယ်။ အဲဒီကေလး ေလးေတာ့ ဘယ်လို ဆက်ြဖစ်ခဲ့တယ် မသိ။ ေနာက်ေန့ ညေနမှာ ကျေနာ်တို့ သားအဖ ေဆးရံုကေန ဆင်းခဲ့ပါတယ်။ ေြပာချင် ေနေသးတာေတွေတာ့ အများြကီးပဲ လက်ရှိနဲ့ လက်ေတွ့ဘဝက အေတွ့ြကံုေတွ ေနာင် .... ေရးပါဦးမယ်။
ေအာင်ဘန်း ( ရန်ကုန်သစ် )
ရိုးေြဖာင့်စွာြဖင့်
